کاشت ترکیبی مو |FUT+FIT

مشاوره رایگان حضوری و تلفنی: 44152069-021 | 44158441-021

امروزه دو تکنیک شناخته‌شده برای کاشت مو وجود دارد که عبارت‌اند از تکنیک‌های FUT و FIT. تفاوت اصلی این دو روش در نحوه برداشت واحدهای فولیکولی از ناحیه اهداکننده است. تعداد گرافت‌های مورد نیاز برای پوشش دادن یک سطح طاس را الگوی طاسی مشخص می‌کند. هر یک از این تکنیک‌ها معایب و مزایای خود را دارند، بااین‌حال پیش از انتخاب تکنیک مورد استفاده باید نحوه برداشت گرافت و تأثیر آن بر ناحیه اهداکننده که تفاوت اصلی این دو روش است، مد نظر قرار داده شود.

پیش از جراحی باید اطمینان حاصل شود که نواحی اهدا و دریافت‌کننده سطح مناسبی از خصوصیات مورد نیاز را دارا هستند؛ ناحیه اهداکننده باید دارای تراکم مو و انعطاف‌پذیری مناسبی بوده و هیچ‌گونه جای زخمی نداشته باشد و ناحیه دریافت‌کننده نیز هرگز ترمیم نشده یا معیوب نباشد. اگر طاسی گسترده باشد، برای پوشش ناحیه طاس به گرافت‌های زیادی نیاز است. هر چه سطح ناحیه طاس بزرگ‌تر باشد، درمان تمامی آن ناحیه در یک جلسه دشوارتر خواهد بود.

یکی از گزینه‌ها این است ناحیه طاس در طول چند جلسه درمان شود، که در این حالت می‌توان کار را با خط رویش موی جلوی سر شروع کرد و در ادامه یک سوم جلویی پوست سر و بخش میانی و بعداً فرق سر را درمان کرد. برای این کار، بسته به تکنیک مورد استفاده، به 2 تا 5 جلسه درمان نیاز خواهد بود.‌ یا می‌توان با ترکیب تکنیک‌های FIT و FUT تعداد گرافت‌های پیوند داده شده در یک جلسه را به حداکثر ممکن رساند؛ که با این کار احتمالاً بتوان کل درمان را در یک جلسه انجام داد.

در FUT ناحیه اهداکننده که در پشت و کناره‌های سر قرار دارد کلاً به نوار باریکی در اطراف استخوان پس سری محدود می‌شود؛ در FIT ناحیه اهداکننده ناحیه وسیع‌تری در پشت و کناره‌های سر است که حدود دقیق آن با توجه به الگوی طاسی تعیین می‌شود. در FUT موهای مورد نیاز با برداشتن نوار باریکی از پوست ناحیه‌ای با تراکم موی بالا به دست می‌آیند، که در یک کاندیدای خوب می‌توان حدود 5000 تا 6000 گرافت از آن برداشت کرد؛ همچنین، از یک کاندیدای متوسط در هر جلسه می‌توان حدود 4000 گرافت به دست آورد.

در FIT موها از ناحیه‌ای گسترده‌تر از ناحیه مورد استفاده برای FUT برداشته می‌شود؛ عمل جراحی تکنیک FIT، به دلیل محدودیت‌هایی که برای برداشت از ناحیه اهداکننده تعیین شده، زمان کمتری می‌برد. بر همین اساس، در جلسه اول نباید بیش از 3000 گرافت برداشت شود، همچنین در جلسات بعد نیز باید این تعداد کمتر و کمتر شود.

با ترکیب دو تکنیک FIT و FUT، می‌توان از یک کاندیدای خوب بیش از 8000 گرافت برداشت کرد؛ تعداد گرافت‌های قابل استخراج از یک کاندیدای متوسط که در روش‌های غیرترکیبی حداکثر تا 4000 عدد بود نیز در روش ترکیبی به 6000 عدد می‌رسد. به‌این‌ترتیب میزان سطح طاس قابل پوشش در یک جلسه به‌طور چشمگیری افزایش می‌یابد و تنها کافی است خط رویش مو در محل مناسب قرار داده شود تا بتوان در کوتاه‌ترین زمان و با تحمل کمترین ناراحتی از سوی بیمار، ترمیم را به‌طور کامل در یک جلسه انجام داد.

برای به دست آوردن بهترین نتایج طولانی مدت باید از جلسه اول برنامه‌ریزی کرد و تنها در این صورت است که می‌توان از ناحیه اهداکننده‌ای که دست نخورده است و بالاترین پتانسیل را دارد به بهترین و بالاترین میزان استفاده کرد. جلسات درمان ترکیبی به بیمار این امکان را می‌دهند که بتواند در کوتاه‌ترین دوره زمانی، با زمان کاری کوتاه‌تر و هزینه کاشت موی طبیعی پایین‌تر به زیباترین نتایج دست یابد.